Instalacja Windows 7 z pendrive: Krok po kroku, rozwiąż problemy USB 3.0

W dzisiejszych czasach, mimo dominacji nowszych systemów, instalacja Windows 7 z pendrive'a nadal pozostaje aktualna dla wielu użytkowników. Ten kompleksowy poradnik krok po kroku przeprowadzi Cię przez cały proces, od przygotowania nośnika USB, przez konfigurację BIOS/UEFI, aż po rozwiązanie typowych problemów, takich jak brak sterowników USB 3.0. Przygotowałem go z myślą o tym, abyś mógł samodzielnie i skutecznie zainstalować system, bez zbędnych komplikacji.

Dlaczego Windows 7 z pendrive'a to nadal dobry wybór?

Zastanawiasz się, dlaczego wciąż warto rozważać instalację Windows 7, skoro oficjalne wsparcie techniczne dla użytkowników domowych zakończyło się już 14 stycznia 2020 roku, a dla firm (w ramach płatnego programu ESU) w styczniu 2023 roku? Otóż, w mojej praktyce spotykam się z wieloma scenariuszami, gdzie Windows 7 jest wciąż niezastąpiony. Często dotyczy to starszego sprzętu, który nie jest w pełni kompatybilny z nowszymi systemami, lub specyficznego oprogramowania, które działa wyłącznie na tej wersji systemu operacyjnego. Niekiedy system jest wykorzystywany w środowiskach izolowanych, gdzie ryzyko związane z brakiem aktualizacji jest minimalizowane.

Muszę jednak podkreślić, że korzystanie z Windows 7 bez aktualizacji bezpieczeństwa zwłaszcza po wspomnianych datach wiąże się z dużym ryzykiem. System jest bardziej podatny na ataki cybernetyczne, wirusy i inne zagrożenia. Jeśli decydujesz się na ten krok, pamiętaj o wzmożonej ostrożności, używaniu sprawdzonego oprogramowania antywirusowego i ograniczaniu dostępu do internetu, jeśli to możliwe. To kluczowe, aby minimalizować potencjalne zagrożenia.

Czego dokładnie potrzebujesz, by zacząć?

Zanim przystąpisz do właściwej instalacji, musisz zebrać kilka niezbędnych elementów. Bez nich ani rusz! Oto lista, którą zawsze rekomenduję moim klientom:

• Pendrive: Pojemność co najmniej 4 GB, ale zalecam 8 GB, aby mieć pewność, że obraz ISO zmieści się bez problemów.
• Plik obrazu ISO systemu Windows 7: Musi to być plik instalacyjny systemu Windows 7. Pamiętaj, aby pobrać go z legalnego i zaufanego źródła.
• Legalny klucz produktu Windows 7: Bez niego system będzie działał tylko przez ograniczony czas. Upewnij się, że posiadasz swój klucz, zanim rozpoczniesz instalację.

Krok 1: Przygotuj idealny pendrive instalacyjny

Przygotowanie bootowalnego pendrive'a to pierwszy i absolutnie kluczowy etap całej operacji. To właśnie z niego komputer uruchomi instalator systemu Windows 7. Odpowiednie przygotowanie nośnika zapewni płynny przebieg dalszych kroków.

Jak i skąd legalnie pobrać obraz ISO systemu Windows 7?

Po zakończeniu oficjalnego wsparcia dla Windows 7, bezpośrednie pobieranie obrazów ISO ze strony Microsoftu stało się utrudnione, a dla wielu wersji niemożliwe. Jeśli posiadasz legalny klucz produktu, możesz spróbować poszukać swojego obrazu ISO na stronach producenta komputera (jeśli system był preinstalowany) lub w archiwach zaufanych stron technologicznych, które udostępniają oryginalne obrazy systemów operacyjnych. Zawsze upewnij się, że źródło jest wiarygodne, aby uniknąć pobrania zmodyfikowanej lub zainfekowanej wersji systemu. Warto też sprawdzić fora internetowe, gdzie często użytkownicy dzielą się linkami do sprawdzonych źródeł.

Wybór pendrive'a: Jaka pojemność jest optymalna i dlaczego?

Jak wspomniałem wcześniej, minimalna pojemność pendrive'a to 4 GB. Jednakże, z doświadczenia wiem, że bezpieczniej jest użyć nośnika o pojemności 8 GB. Obraz ISO systemu Windows 7, zwłaszcza w wersji 64-bitowej, może zbliżać się do 4 GB, a nawet przekraczać tę wartość. Dodatkowe miejsce na pendrivie daje Ci pewność, że plik zmieści się bez problemu, a także pozwala na ewentualne dodanie sterowników czy innych przydatnych narzędzi, które mogą przydać się podczas instalacji.

Rufus Twoje niezawodne narzędzie do tworzenia bootowalnego USB

Jeśli chodzi o tworzenie bootowalnego pendrive'a, moim absolutnym faworytem jest Rufus. To darmowe, lekkie i niezwykle skuteczne narzędzie, które poradzi sobie z tym zadaniem bezbłędnie. Jest znacznie bardziej elastyczne niż starsze rozwiązania, takie jak Windows USB/DVD Download Tool, a przy tym oferuje więcej opcji konfiguracji niż niektóre płatne alternatywy, jak EaseUS OS2Go. Rufus jest po prostu standardem w branży i zawsze go polecam.

Konfiguracja Rufusa krok po kroku: MBR vs GPT co musisz wiedzieć?

Prawidłowa konfiguracja Rufusa to klucz do sukcesu. Musisz zwrócić szczególną uwagę na schemat partycjonowania, który zależy od tego, czy Twój komputer korzysta z BIOS, czy z UEFI.

1. Wybierz pendrive: W sekcji "Urządzenie" upewnij się, że wybrałeś właściwy pendrive. Pamiętaj, że wszystkie dane z niego zostaną usunięte!
2. Wybierz obraz ISO: Kliknij przycisk "Wybierz" i wskaż pobrany plik obrazu ISO systemu Windows 7.
3. Schemat partycjonowania (MBR vs GPT):
   • MBR (Master Boot Record): Wybierz tę opcję, jeśli instalujesz system na starszym komputerze z tradycyjnym BIOS-em. Jest to najczęściej spotykany schemat dla Windows 7.
   • GPT (GUID Partition Table): Wybierz GPT, jeśli instalujesz system na nowoczesnym komputerze z UEFI i chcesz uruchomić system w trybie UEFI. Pamiętaj, że Windows 7 w pełni wspiera UEFI tylko w wersji 64-bitowej.
4. System docelowy: Rufus automatycznie ustawi odpowiedni system docelowy (BIOS lub UEFI) na podstawie wybranego schematu partycjonowania.
5. System plików: Zazwyczaj dla Windows 7 wybieram NTFS, ale w niektórych przypadkach (np. dla UEFI) FAT32 może być wymagane. O tym więcej w kolejnym punkcie.
6. Rozpocznij: Kliknij "Start" i poczekaj, aż Rufus utworzy bootowalny pendrive. Może to potrwać kilka minut.

Jaki system plików wybrać (NTFS vs FAT32) i dlaczego ma to znaczenie dla BIOS/UEFI?

Wybór systemu plików w Rufusie, zazwyczaj między NTFS a FAT32, ma znaczenie, zwłaszcza w kontekście kompatybilności z BIOS/UEFI. Standardowo, dla Windows 7, NTFS jest preferowanym systemem plików, ponieważ obsługuje większe pliki (powyżej 4 GB), co jest kluczowe dla niektórych obrazów ISO. Jednakże, jeśli zamierzasz instalować system na nowoczesnym komputerze z UEFI w trybie UEFI (a nie Legacy BIOS), pendrive musi być sformatowany w FAT32. Dzieje się tak, ponieważ większość implementacji UEFI potrafi odczytać tylko partycje FAT32 podczas bootowania. Rufus zazwyczaj automatycznie dobiera odpowiedni system plików, gdy wybierzesz schemat partycjonowania GPT dla UEFI, ale warto mieć to na uwadze.

Krok 2: Przygotuj komputer do startu z pendrive'a

Po przygotowaniu pendrive'a, kolejnym krokiem jest odpowiednie skonfigurowanie komputera, aby ten uruchomił się z naszego nośnika USB, a nie z dysku twardego. To etap, który często budzi najwięcej obaw, ale z moimi wskazówkami poradzisz sobie bez problemu.

Wejście do BIOS/UEFI: Tajemnicze klawisze i jak znaleźć właściwy

Aby zmienić kolejność bootowania, musisz wejść do ustawień BIOS lub UEFI. Klucz do tego jest często "tajemniczy", ponieważ różni się w zależności od producenta płyty głównej lub laptopa. Najczęściej spotykane klawisze to: Del, F2, F10, F12 lub Esc. Zazwyczaj trzeba naciskać ten klawisz wielokrotnie zaraz po włączeniu komputera, zanim pojawi się logo systemu operacyjnego. Jeśli nie jesteś pewien, sprawdź instrukcję obsługi swojego komputera lub poszukaj informacji na stronie producenta.

Jak odnaleźć i zmienić kolejność bootowania (Boot Order)?

Po wejściu do BIOS/UEFI, interfejs może wyglądać różnie, ale ogólne zasady są podobne. Szukaj sekcji o nazwie "Boot", "Boot Order", "Startup" lub podobnej. Oto jak zazwyczaj wygląda proces:

1. Znajdź sekcję Boot: Przejdź do zakładki lub sekcji odpowiedzialnej za kolejność uruchamiania urządzeń.
2. Zlokalizuj swój pendrive: Powinien być widoczny jako "USB HDD", "USB Device", "Removable Device" lub pod konkretną nazwą producenta pendrive'a.
3. Ustaw pendrive jako pierwszy: Użyj klawiszy strzałek lub innych wskazanych klawiszy (często F5/F6 lub +/-) do przesunięcia pendrive'a na samą górę listy, tak aby był pierwszym urządzeniem, z którego komputer będzie próbował się uruchomić.
4. Zapisz zmiany i wyjdź: Zazwyczaj jest to opcja "Save and Exit" lub "Exit Saving Changes", często pod klawiszem F10. Komputer uruchomi się ponownie.

Ustawienia kluczowe dla nowoczesnych komputerów: Secure Boot i Fast Boot

Nowoczesne komputery z UEFI często posiadają dodatkowe funkcje, które mogą utrudnić instalację starszych systemów, takich jak Windows 7. Dwie najważniejsze to Secure Boot i Fast Boot.

Secure Boot to funkcja bezpieczeństwa, która ma na celu zapobieganie uruchamianiu nieautoryzowanego oprogramowania podczas startu systemu. Niestety, często blokuje ona uruchamianie instalatorów starszych systemów operacyjnych. Aby zainstalować Windows 7, zazwyczaj trzeba ją wyłączyć w ustawieniach UEFI.

Fast Boot (lub Quick Boot) to funkcja, która przyspiesza uruchamianie komputera, pomijając niektóre testy sprzętu. Może ona jednak powodować problemy z wykrywaniem urządzeń USB podczas startu. Dlatego, aby mieć pewność, że pendrive zostanie poprawnie rozpoznany, zalecam tymczasowe wyłączenie Fast Boot na czas instalacji.

Tryb Legacy (CSM) Twoja tajna broń przy problemach z UEFI

Jeśli Twój komputer jest nowoczesny i posiada UEFI, ale masz problemy z uruchomieniem instalatora Windows 7, tryb Legacy Mode (CSM - Compatibility Support Module) może okazać się Twoim wybawieniem. Tryb ten emuluje zachowanie tradycyjnego BIOS-u, co pozwala na uruchamianie starszych systemów operacyjnych, które nie są w pełni kompatybilne z UEFI. Włączenie CSM zazwyczaj rozwiązuje wiele problemów z bootowaniem Windows 7 na nowszych maszynach. Szukaj tej opcji w sekcji "Boot" lub "Security" w ustawieniach UEFI i ustaw ją na "Enabled".

Krok 3: Instalacja Windows 7 przewodnik eksperta

Gdy komputer uruchomi się już z pendrive'a, rozpocznie się właściwy proces instalacji systemu Windows 7. Ten etap jest w dużej mierze intuicyjny, ale warto znać kilka kluczowych punktów, aby wszystko poszło gładko.

Pierwsze ekrany instalatora: Wybór języka i akceptacja licencji

Po uruchomieniu instalatora zobaczysz pierwsze ekrany konfiguracji. Oto, co musisz zrobić:

1. Wybór języka: Wybierz preferowany język instalacji, format czasu i waluty oraz układ klawiatury. Zazwyczaj będzie to "Polski (Programisty)". Kliknij "Dalej".
2. Rozpocznij instalację: Na kolejnym ekranie kliknij duży przycisk "Zainstaluj teraz".
3. Akceptacja licencji: Przeczytaj warunki licencji (EULA) i zaznacz pole "Akceptuję postanowienia licencyjne". Bez tego nie będziesz mógł kontynuować. Kliknij "Dalej".

Instalacja niestandardowa (zaawansowana) dlaczego to jedyny słuszny wybór?

Na ekranie wyboru typu instalacji zobaczysz dwie opcje: "Uaktualnienie" i "Niestandardowa (zaawansowana)". W większości przypadków, a zwłaszcza przy czystej instalacji z pendrive'a, zawsze wybieraj opcję "Niestandardowa (zaawansowana)". Pozwala ona na pełną kontrolę nad partycjonowaniem dysku, co jest kluczowe do zapewnienia czystego i stabilnego środowiska dla nowego systemu. Opcja "Uaktualnienie" jest przeznaczona do aktualizacji istniejącego systemu i często prowadzi do problemów.

Zarządzanie dyskiem twardym: Jak poprawnie usunąć stare i stworzyć nowe partycje?

To jeden z najważniejszych momentów instalacji. Prawidłowe partycjonowanie dysku to podstawa. Oto jak to zrobić:

1. Wyświetl dostępne dyski: Zobaczysz listę wszystkich dysków i partycji podłączonych do komputera.
2. Usuń istniejące partycje (opcjonalnie, ale zalecane): Jeśli chcesz mieć czystą instalację, zaznacz każdą partycję na dysku, na którym chcesz zainstalować Windows, i kliknij "Usuń". Potwierdź usunięcie. Pamiętaj, że spowoduje to utratę wszystkich danych na tych partycjach!
3. Stwórz nową partycję: Po usunięciu partycji zobaczysz "Nieprzydzielone miejsce". Zaznacz je i kliknij "Nowy". Wpisz rozmiar partycji systemowej (C:). Jeśli chcesz, aby system zajmował cały dysk, po prostu kliknij "Zastosuj".
4. Automatyczna partycja systemowa: Instalator Windows 7 automatycznie utworzy małą, około 100 MB partycję "Zastrzeżone przez system". Nie ruszaj jej jest niezbędna do prawidłowego działania systemu.
5. Wybierz partycję docelową: Zaznacz nowo utworzoną partycję główną (zazwyczaj tę większą) i kliknij "Dalej".

Ile miejsca przeznaczyć na partycję systemową (C: )? Praktyczne porady

Minimalne wymagania Windows 7 to 16 GB dla wersji 32-bitowej i 20 GB dla 64-bitowej. Jednak w praktyce to zdecydowanie za mało. Ja zawsze rekomenduję przeznaczenie co najmniej 60-100 GB na partycję systemową (C:). Dlaczego? System operacyjny sam w sobie zajmie sporo miejsca, dojdą do tego aktualizacje, sterowniki, pliki tymczasowe, a także programy, które będziesz instalować. Pozostawienie odpowiedniego zapasu miejsca zapewni płynne działanie systemu i uniknie problemów z brakiem miejsca w przyszłości.

Tajemnicza partycja 100 MB "Zastrzeżone przez system" po co ona jest?

Podczas instalacji Windows 7, instalator automatycznie tworzy małą partycję o rozmiarze około 100 MB, oznaczoną jako "Zastrzeżone przez system". Wiele osób zastanawia się, po co ona jest i czy można ją usunąć. Otóż, ta partycja jest bardzo ważna i nie należy jej usuwać! Zawiera ona pliki rozruchowe systemu (Boot Manager, dane konfiguracji rozruchu BCD), które są niezbędne do prawidłowego uruchomienia Windows. Bez niej system po prostu się nie załaduje. To taka mała, niewidzialna, ale kluczowa część Twojego dysku.

Rozpoczynamy kopiowanie plików: Ile to potrwa i co dzieje się w tle?

Po wybraniu partycji docelowej i kliknięciu "Dalej", instalator rozpocznie kopiowanie plików systemowych na dysk. Ten etap jest w pełni automatyczny. Zazwyczaj trwa od 10 do 20 minut, w zależności od szybkości Twojego pendrive'a i dysku twardego. W tle instalator będzie rozpakowywał pliki, instalował funkcje, aktualizacje, a także przygotowywał system do pierwszego uruchomienia. Komputer może się kilkukrotnie zrestartować to normalne i nie należy się tym martwić. Po prostu pozwól mu działać.

Krok 4: Pierwsze uruchomienie i niezbędne ustawienia

Po zakończeniu kopiowania plików i kilku restartach, system Windows 7 uruchomi się po raz pierwszy, prosząc o wprowadzenie podstawowych danych konfiguracyjnych. To ostatnie kroki przed pełną gotowością systemu do pracy.

Konfiguracja konta użytkownika i nazwy komputera

Na tym etapie będziesz musiał podać kilka kluczowych informacji:

1. Nazwa użytkownika: Wpisz nazwę, pod którą będziesz logował się do systemu.
2. Nazwa komputera: Nadaj swojemu komputerowi unikalną nazwę w sieci.
3. Hasło (opcjonalnie, ale zalecane): Ustaw hasło do konta użytkownika. Zawsze polecam to zrobić, aby zabezpieczyć swoje dane.
4. Obraz konta: Możesz wybrać ikonkę dla swojego konta użytkownika.

Wprowadzanie klucza produktu czy można to zrobić później?

Na jednym z kolejnych ekranów instalator poprosi Cię o wprowadzenie klucza produktu Windows 7. Możesz to zrobić od razu, jeśli masz klucz pod ręką. Jeśli nie, Windows 7 oferuje 30-dniowy okres próbny, podczas którego system będzie w pełni funkcjonalny. Po tym czasie będziesz musiał aktywować system, wprowadzając klucz, w przeciwnym razie niektóre funkcje mogą być ograniczone, a system będzie wyświetlał przypomnienia o aktywacji.

Instalacja sterowników: Skąd je wziąć i w jakiej kolejności instalować?

Po pierwszym uruchomieniu systemu, kluczowe jest zainstalowanie wszystkich niezbędnych sterowników. Bez nich sprzęt nie będzie działał poprawnie. Oto moje wskazówki:

• Strony producentów: Najlepszym źródłem sterowników są zawsze oficjalne strony producentów Twojego sprzętu (płyty głównej, karty graficznej, karty dźwiękowej, karty sieciowej, laptopa).
• Menedżer urządzeń: Po instalacji otwórz Menedżer urządzeń (wpisz "devmgmt.msc" w Wyszukaj) i sprawdź, czy są tam jakieś "nieznane urządzenia" lub urządzenia z żółtymi wykrzyknikami. To oznacza brak sterowników.
• Kolejność instalacji: Zazwyczaj zalecana kolejność to: sterowniki chipsetu (najważniejsze!), następnie karty graficznej, potem karty dźwiękowej, a na końcu karty sieciowej i innych urządzeń peryferyjnych.

Jak poradzić sobie z brakiem sterowników sieciowych lub USB po instalacji?

Jednym z najczęstszych problemów po instalacji Windows 7 jest brak sterowników sieciowych lub USB. Bez sterowników sieciowych nie będziesz miał dostępu do internetu, co utrudni pobieranie innych sterowników. W takiej sytuacji mam dla Ciebie kilka rozwiązań: jeśli masz dostęp do innego komputera, pobierz na nim sterowniki do swojej karty sieciowej (Ethernet i Wi-Fi) i przenieś je na pendrive. Jeśli problem dotyczy portów USB 3.0, a masz dostępne porty USB 2.0, użyj ich. Czasami starsze sterowniki USB 2.0 są wbudowane w system, co pozwoli Ci na podłączenie myszy i klawiatury, a także na instalację brakujących sterowników.

Rozwiąż najczęstsze problemy podczas instalacji

Instalacja systemu operacyjnego, zwłaszcza starszego, na nowszym sprzęcie, może wiązać się z pewnymi wyzwaniami. Przygotowałem listę najczęściej spotykanych problemów i sprawdzonych rozwiązań, które pomogą Ci przejść przez ten proces bez frustracji.

Błąd "Brak wymaganego sterownika urządzenia stacji dysków CD/DVD" jak go pokonać?

Ten błąd to prawdziwa zmora instalatorów Windows 7 na nowoczesnych komputerach. Paradoksalnie, komunikat o braku sterownika stacji dysków CD/DVD najczęściej oznacza problem z portami USB 3.0. Instalator Windows 7 po prostu nie posiada wbudowanych sterowników dla tych szybkich portów, co sprawia, że nie jest w stanie odczytać danych z pendrive'a. System "myśli", że szuka sterowników do napędu optycznego, podczas gdy problem leży w komunikacji z nośnikiem USB.

Problem sterowników USB 3.0 proste wyjaśnienie i skuteczne rozwiązania

Jak już wspomniałem, brak sterowników USB 3.0 w instalatorze Windows 7 to główna przyczyna wielu problemów. Na szczęście, istnieją skuteczne rozwiązania:

• Użyj portu USB 2.0: To najprostsze i najczęściej działające rozwiązanie. Jeśli Twój komputer posiada porty USB 2.0 (zazwyczaj czarne, w przeciwieństwie do niebieskich USB 3.0), podłącz pendrive do jednego z nich. Instalator Windows 7 ma wbudowane sterowniki dla USB 2.0 i powinien bez problemu wykryć nośnik.
• Zintegruj sterowniki USB 3.0 z obrazem ISO: To bardziej zaawansowane rozwiązanie, ale bardzo skuteczne. Przed utworzeniem bootowalnego pendrive'a możesz użyć narzędzi takich jak DISM (Deployment Image Servicing and Management) lub specjalnych narzędzi producentów płyt głównych (np. ASUS EZ Installer, MSI Smart Tool), aby dodać sterowniki USB 3.0 do obrazu ISO Windows 7. Po integracji, Rufus utworzy pendrive, który będzie działał nawet w portach USB 3.0.

Instalator "zawiesza się" lub klawiatura i mysz nie działają co jest przyczyną?

Jeśli podczas instalacji Windows 7 zauważysz, że instalator "zawiesza się" na pewnym etapie, lub co gorsza, klawiatura i mysz przestają reagować, to niemal na pewno jest to ten sam problem, co w poprzednim punkcie brak sterowników USB 3.0. Nawet jeśli pendrive działa, to brak sterowników dla kontrolera USB 3.0 uniemożliwia komunikację z urządzeniami wejściowymi podłączonymi do tych portów. Rozwiązania są identyczne: użyj portów USB 2.0 dla pendrive'a oraz klawiatury i myszy, lub zintegruj sterowniki USB 3.0 z obrazem ISO przed instalacją.

Komputer nie widzi pendrive'a mimo poprawnych ustawień BIOS co sprawdzić?

Zdarza się, że mimo prawidłowego ustawienia kolejności bootowania w BIOS/UEFI, komputer nadal nie widzi pendrive'a. W takiej sytuacji warto sprawdzić kilka rzeczy:

• Uszkodzony pendrive: Spróbuj użyć innego pendrive'a. Czasami nośnik może być uszkodzony.
• Źle utworzony nośnik: Upewnij się, że Rufus poprawnie utworzył bootowalny pendrive. Spróbuj powtórzyć proces tworzenia, zwracając uwagę na schemat partycjonowania (MBR/GPT) i system plików (NTFS/FAT32).
• Inny port USB: Podłącz pendrive do innego portu USB. Czasami problem leży w konkretnym porcie.
• Włącz tryb Legacy/CSM: Jeśli masz nowoczesny komputer z UEFI, upewnij się, że tryb Legacy Mode (CSM) jest włączony w ustawieniach UEFI.
• Formatowanie pendrive'a: Upewnij się, że pendrive został sformatowany w odpowiednim systemie plików (FAT32 dla UEFI, NTFS dla starszych BIOS).

Twój Windows 7 jest gotowy do działania!

Gratulacje! Jeśli dotarłeś do tego momentu, oznacza to, że pomyślnie zainstalowałeś system Windows 7 na swoim komputerze. System jest teraz gotowy do pierwszego uruchomienia i podstawowej konfiguracji. Przed Tobą ostatnie szlify, które sprawią, że Twój Windows 7 będzie w pełni funkcjonalny i dostosowany do Twoich potrzeb.

Ostatnie szlify: Personalizacja i instalacja niezbędnego oprogramowania

Po zainstalowaniu systemu i sterowników, czas na dopieszczenie Twojego Windows 7:

• Personalizacja: Zmień tapetę, motywy, ustawienia ekranu i dźwięku, aby system wyglądał i działał tak, jak lubisz.
• Aktualizacje systemowe (jeśli dostępne): Mimo zakończenia oficjalnego wsparcia, warto sprawdzić, czy nie ma dostępnych starszych aktualizacji, które mogłyby poprawić stabilność systemu.
• Instalacja przeglądarki internetowej: Zainstaluj swoją ulubioną przeglądarkę (Chrome, Firefox, Opera), aby móc komfortowo korzystać z internetu.
• Pakiet biurowy: Zainstaluj pakiet biurowy (np. Microsoft Office, LibreOffice) do pracy z dokumentami.
• Program antywirusowy: To absolutna podstawa! Zainstaluj sprawdzone oprogramowanie antywirusowe i upewnij się, że jest aktualne.
• Inne niezbędne programy: Zainstaluj wszystkie inne programy, których używasz na co dzień.

Przeczytaj również: Monitor 4K dla graczy: Jak wybrać? Matryce, Hz, HDR i polecane

Przypomnienie o ryzyku: Jak minimalizować zagrożenia bez oficjalnych aktualizacji?

Na koniec, jako Jerzy Czarnecki, muszę jeszcze raz przypomnieć o ryzyku związanym z korzystaniem z Windows 7 bez oficjalnych aktualizacji bezpieczeństwa. Brak łatek na nowo odkryte luki sprawia, że system jest podatny na ataki. Aby minimalizować zagrożenia, stosuj się do następujących zasad: ograniczaj korzystanie z internetu do zaufanych stron, zawsze miej aktualny i skuteczny program antywirusowy, używaj zapory sieciowej (firewall) i bądź niezwykle ostrożny przy otwieraniu załączników w e-mailach czy pobieraniu plików z nieznanych źródeł. Pamiętaj, że w tym przypadku to Ty jesteś pierwszą linią obrony swojego systemu.